Artykuł sponsorowany

Dlaczego używany przenośnik taśmowy trzeba ocenić pod kątem higieny, a nie tylko sprawności

Dlaczego używany przenośnik taśmowy trzeba ocenić pod kątem higieny, a nie tylko sprawności

Mechaniczna sprawność silnika czy płynny przesuw rolki napędowej nie gwarantują, że urządzenie nadaje się do pracy w strefie spożywczej. Używany transporter może funkcjonować bez zarzutu pod kątem inżynieryjnym, a jednocześnie stanowić tykającą bombę mikrobiologiczną. Wymogi higieny żywności narzucają rygorystyczne standardy bezpieczeństwa, w których liczy się całkowity brak miejsc sprzyjających namnażaniu się patogenów. Ocenie podlega więc nie tylko sam napęd, ale przede wszystkim odporność wszystkich elementów na kontakt z wilgotnym produktem, agresywną chemią myjącą i wodą pod wysokim ciśnieniem. Nawet najdrobniejsze zaniedbania w tym obszarze prowadzą do zanieczyszczenia całych partii produkcyjnych.

Gdzie w wyeksploatowanej konstrukcji kryją się problemy higieniczne

W starszych urządzeniach ryzyko zakażeń krzyżowych koncentruje się w mikroszczelinach ramy, zużytej warstwie nośnej oraz w zakamarkach gromadzących resztki smarów technicznych. Korozja elementów ze stali nierdzewnej, często wynikająca z wieloletniego stosowania niewłaściwych środków myjących, tworzy na powierzchni chropowate wżery. Te mikroskopijne uszkodzenia zatrzymują wilgoć i resztki organiczne, stając się idealnym środowiskiem dla biofilmów. Trudny dostęp do wewnętrznych, zamkniętych profili konstrukcji uniemożliwia dokładne spłukanie piany aktywnej. Modułowe taśmy z tworzyw posiadają tysiące sworzni i zawiasów, w których z czasem odkładają się trudne do usunięcia frakcje stałe.

Właściwości zastosowanych tworzyw bezpośrednio wpływają na ostateczną skuteczność procesów sanitarnych. Materiały o wyższej porowatości, do których należą zużyte taśmy z tkanin powlekanych PVC, z czasem ulegają mikropęknięciom i chłoną zapachy, tłuszcze oraz wodę produkcyjną. Wypłukiwanie plastyfikatorów sprawia, że powłoka staje się krucha i trudna do zdezynfekowania. Znacznie lepsze parametry wykazują polimery o spójnej budowie, takie jak termoplastyczny poliuretan (PU). Ich jednorodna, gładka struktura nie absorbuje płynów, co drastycznie ułatwia spłukiwanie zabrudzeń i zmniejsza zużycie środków chemicznych. Stal nierdzewna gatunku 304 lub 316L wymaga bardzo precyzyjnej obróbki powierzchniowej. Dopiero osiągnięcie odpowiednio niskiego parametru chropowatości sprawia, że metal zyskuje właściwości nieporowate i ułatwia swobodne spływanie brudnej wody. Wyeksploatowane prowadnice z polietylenu potrafią się z kolei łuszczyć, generując drobiny mikroplastiku migrujące prosto do żywności.

Na czym polega gruntowna regeneracja przed ponownym wdrożeniem

Przywrócenie sprzętu z drugiej ręki do najwyższych standardów wymaga rozebrania całej konstrukcji na części pierwsze. Profesjonalna odbudowa obejmuje całkowity demontaż napędów, usunięcie wyrobionych łożysk oraz gruntowne mycie alkaliczne i kwaśne samej ramy. Poddawane procesom odnowy transportery taśmowe używane zyskują nowe, certyfikowane pasy transmisyjne oraz uszczelnienia przystosowane do pracy w środowisku mokrym. Usunięcie starych ognisk korozji, mechaniczne wytrawienie spawów i odtworzenie gładkich powierzchni zapobiega ponownemu odkładaniu się zanieczyszczeń. Wymianie ulegają absolutnie wszystkie elementy ślizgowe, co eliminuje problem tarcia i osypywania się drobin plastiku podczas ruchu.

Otwarta architektura nowocześniejszych układów transportujących pozwala na swobodny odpływ cieczy i znacznie szybszą inspekcję wizualną. Nie każdy przenośnik modułowy czy płytkowy nadaje się jednak do w pełni zautomatyzowanego czyszczenia. Wyłącznie urządzenia o konstrukcji celowo przystosowanej do mycia w systemie CIP pozwalają na pełną sterylizację bez konieczności demontażu poszczególnych sekcji ramy. Wymaga to odpowiedniego rozmieszczenia dysz, które mają nieskrępowany dostęp do wewnętrznej strony powrotnej taśmy. Takie zoptymalizowane rozwiązania techniczne sprawdzają się doskonale podczas modernizacji linii rozlewniczych, gdzie czas przebywania wody na urządzeniu musi być maksymalnie skrócony.

Ostateczne sprawdzenie poprawności wykonanego remontu opiera się na precyzyjnych pomiarach i rygorystycznych testach mikrobiologicznych. Inżynierowie przeprowadzają oględziny ukrytych profili, weryfikują odpowiednie napięcie taśmy i sprawdzają brak ostrych krawędzi sprzyjających uszkodzeniom opakowań. Proces ten często wspomagają wytyczne EHEDG, które stanowią cenne zbiory dobrych praktyk inżynieryjnych, choć same w sobie nie są prawnie wiążącymi przepisami. Analizy luminometryczne ATP oraz laboratoryjne wymazy powierzchniowe stanowią twardy dowód na to, że pomyślnie zlikwidowano ogniska bakterii i sprzęt bezpiecznie może pracować z finalnym produktem spożywczym.

Decyzja o ponownym wykorzystaniu maszyn transportujących w zakładzie opiera się wyłącznie na ich finalnym stanie higienicznym i wykazanej podatności na codzienne procesy mycia. Sam fakt wcześniejszej, wieloletniej eksploatacji w ogóle nie wyklucza sprzętu z branży spożywczej, o ile przeprowadzono kompletną wymianę elementów kontaktowych i skutecznie zlikwidowano martwe strefy konstrukcyjne. Gruntownie odnowione systemy transportujące z powodzeniem dorównują nowym jednostkom pod kątem rygorystycznego bezpieczeństwa produkcji i optymalizacji kosztów. Przedsiębiorstwo RS FillingTech z Pępowa realizuje takie zadania, opierając się na wiedzy inżynieryjnej gromadzonej od 1996 roku. Firma specjalizuje się w handlu, dogłębnym remoncie i instalacji urządzeń dla przemysłu rozlewniczego, zapewniając zakładom produkcyjnym sprawdzone maszyny oraz usługi serwisowe dostosowane do specyfiki zakładów napojowych.